كبريائي يتحدى غرورك بقلم نورهان محمود الجزء السابع

نظر لها بحزن و زاد فى الضحك اكثر

شدته يارا من يده الى ان خرج من الغرفة .. اخذته الى غرفتهم .. و جعلته يستلقى على السرير ثم وضعت عليه الغطاء و خلعت حذاءه و قالت بألم : جاسر .. انت لازم تبقى اقوى من كدا .. انا عارفة ان الصدمات كتيرة عليك و كلها وراءه بعض بس انت لازم تبقى اقوى .. عشان خاطرى يا جاسر .. انا مقدرش اعيش من غيرك .. انت كدا يا هضيع منى يا هتتجن .. و انا مش

هقدر اشوفك كدا

نظر لها جاسر بأعين دامعة و قال بحزن : يارا انا تعبت .. انا انسان بعد كل حاجة .. خلاص مبقتش قادر استحمل .. اعصابى تعبت .. كل يوم مصيبة شكل .. اولهم موت نازلى .. بعد كدا ابويا اللى طلع متجوز .. انا مقدرش امنعه من دا .. حقه بس برده .. و كمان طلع عندى اخت غير نيره ثم قال بدموع : و امى .. امى يا يارا .. هى اه بضيقنى بس هى فى الأول و فى الأخر امى مقدرش اشوفها بالمنظر دا

مسحت يارا دموعه و قالت بجدية ممزوجة بالحزن : قول الحمد لله .. انا عارفة و متفهمة كل اللى بتقوله دا لكن انت لازم تبقى قوى و ترجع جاسر اللى انا اعرفه .. انا عمرى ما شوفتك ضعيف كدا .. ثم نزلت دموعها و قالت : انت دايما كنت بتقوينى و تقولى انا جمبك متخفيش .. لازم ترجع تانى جاسر اللى انا اعرفه .. يلا نام شوية .. انت تعبت الأيام اللى فاتت دى .. و قول الحمد لله يا جاسر .. احمد ربنا

جاسر بحزن :الحمد لله

يارا بجدية : جاسر اوعدنى انك هتبقى قوى و ترجع جاسر اللى اعرفه تانى

تجاهل جاسر كﻻمها و قال بجدية : انا هروح عند نازلى

يارا بجدية : جاسر مش هينفع انهارده الساعة بقت 4 .. يعنى مش هنحلق نقعد .. خليها بكره

قام جاسر و ارتدى حذاءه و قال بجدية : انا هروح لو عايزة تجى يلا

قامت يارا و ذهبت معه .. وصلوا للترب التى دفنت بها نازلى .. دخل جاسر و جلس على ركبته امام قبرها و قال ببكاء : ليه يا نازلى .. سبينى ليه !! انتى اللى كنتى بتصبرينى يا نازلى .. انا مش عايزك تزعلى منى يا حبيبتى .. انا مقدرش على زعلك و انتى عارفة كدا

نظرت له يارا بدموع و قالت بحزن : اللى انت بتعمله دا حرام و هيزعلها اكتر .. اقرلها الفاتحة يا جاسر .. هتنفعها اكتر .. اقرلها قرأن يا حبيبى

مسح جاسر دموعه و قال بابتسامة حزن : حاضر انتى عندك حق .. حاضر

اخرجت مصحف من حقيبتها و اعطته له و قالت بابتسامة حزن : صدقنى دا اللى هينفعها