ابن الاكابر والاسطي بليا بجزئيها (الجزء الخامس عشر)

تسريع الاحداث فى مخزن مهجور. فتحت حلا اعينها لتتفاجأ بـ نفسها فى مكان مهجور وهيا جالسه على كرسر ومتربطه من اديها ورجليها وغزل تجلس اممها على كرسى ومربوطه من اديها ومن رجليها هيا كمان.

فقالت غزل بخوف = اخيرآ فوقتى، احنا فين كدا

حلا بغيظ = وانا اش عرفنى يا زفته انتى بـ المصايب اللى بتيجى من تحت راسك، 100 فى 100 ان دوول مع تبع اعداء سى ابوكى ياختى هه دى اخرت شغله الشمال

غزل بضيق = ياختى احنا فى ايه ولا فى ايه دلوقتي، مش لما نعرف احنا هنا ليه ولا هما عوزين مننه ايه

دخل راجل يدعى سيد وقال = انا اقولك يا حلوين انتم هنا ليه واحنا عوزين منكم ايه بظبط هههههه

حلا بغيظ = انت مين يالا انت وايه خلاك تخطفنه بشكل ده

سيد باعجاب = لسانك طويله ولبسك غريبه بس جميله وعجبانى ودخله مزاجى من ساعت ما الرجاله جبوكى ليا ههه

غزل = طب هيا عجباك انا مال امى جيبنى هنا ليه طه

سيد بغضب = علشان احر*ق قلب ابوكى يا روح امك لما ابعدله جسدك بعد ما اخد روحك ان شاء الله على ايدى

نظرت له غزل بخوف فقالت حلا بغضب = انت كدا شايف نفسك راجل لما تاخد بطارك من بنت ملهاش اي ذنب بـ كزارت ابوها

اقترب سيد منها ومسك فكيها بالعافيه وقال = انا مش هرد عليكى، علشان بس داخله مزاجى هه. بزقت حلا على وجهو باشمئزاز فمسح سيد وجهو بكفه ببرود وراح صفع حلا بقوه لدرجت ان من قوة الصفعه وقعت حلا على الارض وهيا جالسه على الكرسى فنظرت لها غزل بدموع وخوف ل يعملو فيها هيا كمان حاجه فـ بزقت حلا الدم من فمها بألم شديد فى خدها مكان القلم فراح سيد عدل الكرسى واقترب من وجه حلا اوى.

وقال = دى اخرد اللى تعصبنى هه ياريت متحوليش تعصبينى تانى يا مزه علشان مندمكيش. وقترب سيد من خصلات شعر حلا وشمهم بصوت عالى فـ بعدت حلا بوجهها بعيد عنه بغضب فـ نظر لها سيد بخبث وتركهم وذهب.

فقالت غزل = كان لازم ياختى تتشبحنى قصاده الراجل، اهو علم عليكى يا فالحه

حلا بغيظ = ياختى اتنيله على عينك واخرصى خالص دلوقتي لما نشوف اخرد مصايب ابوكى

غزل بخوف = انا خايفه اوى، ياترا هيعرفو ينقذونه من العصابه دى ولا لسه ميعرفوش اصلآ

حلا بسخريه = متخفيش ياختى ابوكى واخوكى ولاد كار واحد ما ابن ال***** اللى ضربنى ده وهيتصافو مع بعض ويخلصوكى من اللوصه دى ياختى

غزل برفع حاجب = وانتى بقا مقطوعه من شجره ولا ايه يسطى حلا

حلا بثقه = هه ياختى انا لو حد من اهلى علم ان انا فى خطر دلوقتي هدلاقى المكان ده كله متعبى حكومه ورجاله تسد عين الشمس هه، بس علله ميعرفوش، علشان لو عرفه مش هيحصل طيب نوهائى

غزل بفضول = لي ان شاء الله

حلا بنص عين = ميخصكيش يا بنت تاجر المخدرات

غزل ببرود = مقبوله منك يااا هه يا بنت الزواد.ابتسمة حلا بسخريه ولاكن تحولت فجأه ملامحهها للحزن عندما تذكرت كلام رحمه لها فى الامس

Flash Back

دخلت حلا إلى غرفت رحمه بدون خبط كاعددها لتتفاجأ بـ رحمه تقف امام المرأه وتردتى لبس غريب مكون من

(بنطلون چنس ديق جدآ ومتقطع من عند الركبه وبلوزه خفيفه ساده حملات بالون الابيض وفوقه چاجد انيق بالون الازرق مفتوح ولبسه فى قدمها حزاء بكعب عالى وفرده شعرها بكل حريه على ضهرها وعمله ميك اب جريئ مع بعض الاكسسورات الرقيقه). فـ برغم ان رحمه كانت فى غايد الجمال ولاكن هذا المنظر لا يليق لها ولا فى جمال شكلها فى النقاب والطرحه الكبيره اللى بدارى ضهرها لحد المأخره ومن امام من عنقها لحد الخصر واللبس الواسع اللى الاغلبيده بالالونات الغوامق فكانت رحمه تنظر ل نفسها فى المرأه بوجه محمر بشده من كم خجلها فقتربت حلا من رحمه.

وقالت بصدمه = ايه اللى انتى لبساه ده يا رحمه، انتى مش هتخرجى كدا صح

نظرت رحمه لها وقالت بهدوء = لا يا حلا انا هخرج كدا، بعد كدا اظن انى حره فى نفسى، وطلمه انتى مش محجبه ولا نورسين محجبه ومحدش بيقول حاجه، انا كمان من حقى البس اللى انا عوزاه

حلا بصدمه = بطلى هبل يا رحمه دى مش شخصيتك ولا ده شكل يليق بيكى اصلآ

رحمه = لي بقا هونا وحشه ولا وحشه، بالعكس انا حلوه وحلوه اوى كمان وكدا كدا قدامى اسبوع واتجوز، يبقا خلاص اشوف نفسى واعيش حياتى شويه قبل ما اتجوز

حلا برفع حاجب = امممم انتى بقا مستغله يا ان مراد مسافر اسبوع فى مهمه بره مصر، فـ تعملى اللى انتى عوزاه صح

رحمه بسخريه = مراد هههههههه ومراد مالو بيه اصلآ يا حلا

حلا بتعجب = ايه اللى انتى بتقوليه ده مراد اخو.

قاطعتها رحمه بألم = زييي اخوكى، زى اخوكى يا حلا مش اخوكى، مراد اخوكى انتى من نفس الاب، اما انا لا اختك ولا اخته ولا بنت ماما اسيا ولا بنت بابا ايهاب ولا حته اقرب شئ للعيله دى ثوا انى بنت الست اللى دمرت حياة كل العيله فقط ههههه، لا سورى انا نسيت انى اختك يا حلا بسسسس من نفس الام هه اما والدى العزيز، معرفوش مشفتوش معشتش معاه مشفتش حنيته ما ما معرفش اسمه حته أهئ أهئ أهئ، هيا لي عملت فيا انا وانتى كدا يا حلا لي ما*تت وسابت لينا السمعه الوحشه وبزاد انا، انا اللى 25 سنه بيوصفولى ببنت الحرام اللى امها خانت جزها ونامت مع راجل تانى وجابت منه بنت من الحرام لا وايه وما*تت كافره ههههههههه، انا بنت الحرام يا حلا، انا اللى شلت كل اخطاء الست اللى ولدتنى انا مش انتى انا انا

حضنتها حلا وقالت بدموع = خلاص يا قلبى كفايه

زقتها رحمه ببكاء وقالت = لا مش كفايه يا حلا انا انا جوايا كتيييير اوى وجوايه كلام كتييير جوا مدفون جوا قلبى من سنييييين مش عارفه اطلعه فـ ارجوكى سبينى اعيش حياتى لو ل ساعه واحده حته لو غلط حته لو فيه خطر على حياتى انا قابله

حلا بهدوء = خلاص خلاص يا حببتى انتى حره من انهارده روحى وتعالى والبسى زى ما انتى عاوزه وانا هكلم ماما اسيا وبابا ومراد وهخليهم ميقلولكش حاجه خالص، خلاص

رحمه بدموع = خ خلاص

وحضنت رحمه حلا بدموع ويكأنها مصدقت انها تلاقى حد لتخرج له كل اللى فى قلبها من ألم ووجع وهيا مش حسبه حسبان مراد عندما يرجع من السفر ويراها بذلك المنظر وايه اللى هيعمله بصفته عاشق مجنون مش بصفته اخ.

Back

ابتسمة حلا بتنهيده عاليا وهيا تتمنه داخلها الخير والسعاده لاختها رحمه وان الحياه تبتسم لها بقا. ففضلت حلا تشد اديها ورجليها وهيا بتحاول تفط الحبل اللى متربطه بيه باحكام فـ من كتر الشد اتعورو اديها ورجليها وظهر عليهم علمات زرقه مكان شد الحبل.

فقالت غزل بسخريه = متحوليش ربطنا بقوه ومافيش حل اننه نفك نفسنه إلا لو كان معانا سكـ*ينه، صح السكــينه

حلا بسرعه = هيا السكـينه لسه معاكى

غزل بتوجس = اه اه لسه معايا، بس هيا فى جيب البنطلون تحت العبايه

ففضلت غزل تحاول وتحاول لحد ما اخرجت السكـ*ـينه واخيرآ من جيب البنطلون فـ جت تقطع به الحبل ولاكن فجأه

~ فى مخزن ربيع السري

كان ربيع وخليل وفتحى يقفون جانب بعضهما ورجالت ربيع تقف خلفه فـ كان يضع ربيع اممهم شنط محمله بـ كل انواع المخدرات بـ التفاق المتفق عليه مع الغول ان الغول هيشترى منه كل الشحنه اللى معاه قصاد مبلغ كبير وفضل صقر يطمع ربيع واعوامه ليقبلون بهي العمليه ليصتدهم صقر كلهم معآ مره واحده.

فقال ربيع بطمع = هاا يا غول امال فين فلوسك

صقر بخبث = موجوده يا معلمين هه ثوانى بس. وراح صقر فتح احد الشنط اللى كانت معاه واخرج من احد الشنط سلاحه ورفعه فى وجه ربيع وفى ثانيه كان الظباط تملأ المكان وحوضو رجال ربيع من كل حته وكلبشو ايد الجميع.

فقال ربيع بصدمه = جرا ايه يا رجاله، بقا بتغدر بينا احنا يا ابن ال******** انت اللى جبت اخرك يا عبدو الكـ*ـلب

صقر بخبث = ومين قالك انى عبدو الغول يا ربيع هههههههههه عبيط احب اقولك انك مأبوض عليك يا معلم ربيع

فتحى بصدمه = افهم من كلامك ده انـ انك.

صقر بمكر = ظابط يا ولاد ال منك له له، يلا لمو الكلاب دى وارموهم فى البكس، وانا رايح مع القوه ل مكان خطف البنات، اه نسيت اقولك يا ريعو ان فى حد من اعدائك خطفو بنتك ومحتمل انهم دلوقتي بيتلذذو بتعذبها ههههههه

ربيع بصدمه = بنتى بنتى، غزل بنتى اتخطفت لا مستحيل، بنتى انا اتخطفت انت بتكذب عليا يا ابن ال*********. تم القبض على ربيع واعوامه ورجاله وذهب صقر بسرعه مع القوه إلى مكان خطف البنات بعد محددو موقعهم على من الچيبي اس اللى كان صقر وضعه فى هاتف غزل ل يعلم مكنها منه.

~ اما نرجع ل حلا وغزل. فضلت غزل تحاول مرارآ وتكرارآ انها تخرج السكــينه من جيب بنطلونها بالعافيه وحلا تتابعها بصمت وكا مدا تنظر ل باب المخزن بقلق فـ بعد محولات كتيره واخيرآ اخرجت غزل السكـينه من جيبها فتنهدت غزل بصوت عالى وبدأت تحاول تقطع الاحبال اللى متقيده بيها ولاكن فجأه سمعت غزل خطوات قادمه نحوهم ففكت نفسها بسرعه ومهتمتش بـ الجروح اللى ملأت يديها بسبب السكــينه فقامت غزل بسرعه.

فقالت حلا بقلق = يلا فكينى بسرعه، باين فى حد جاي علينا

نظرت غزل ل باب المخزن ونظرت ل حلا بخبث فقالت = سورى يا حلا مضريه اسيبك ليهم، اهو يتسلو بيكى لحد ما اهرب انا من المكان ده، سلاااام يا روحى

وتركتها غزل وجرت بسرعه ففضلت حلا تنده على غزل بهمس بكل غيظ = غزل، غزل، غزللل، غزل، اه يا بنت ال*********

وحركت حلا كرسيها بغضب شديد لتتفاجأ بـ سيد داخل للمخزن فصدم سيد عندما لقا غزل هربت فقال = هيا فين البت اللى هنا

حلا بسخريه = قالت تقوم تتمشه شويه لما سموك ترجع هه، انت اهبل ولا شكلك كدا ماهو باين انها هربت

سيد بغضب وهوا بيجز على سنانه = ماااشى يا حلوه، انا هوريكى الاهبل ده هيعمل فيكى ايه، اما بنت ربيع انا هعرف اجبها ازاى، اكرمممم

دخل اكرم احد رجاله وقالت = اومرك يا معام سيد

سيد بغضب = بنت ربيع هربت، خد الرجاله واقلبولى على الصحرا وتجبهالى حيه او ميـته

اكرم = اومرك يا معلم سيد وجره اكرم ومعاه الرجاله ليدورو على غزل بغضب فذهب سيد ل حلا وفكها بنظرات شهوانيه فـ اول ما سيد فك اديها وكان بيفك رجليها راحت حلا بسرعه ضربت سيد بـ البكس ثم ضربته ضربه قويه بركبتها تحت الحزام فـ من قوة الضربه صقت سيد على الارض بألم شديد وهوا يسبها بجميع الشتائم السيأه فضربته حلا بـ قدمها فى وجه سيد بغضب شديد لينزل الدم من فم سيد.

فقالت بانتصار حلا وهيا نزله ل مستواه = هه دى اخرت اللعب مع الحريم يا روح امك، اديك اهه ضيعت مستقبله على يد حرمه، تعيش وتاخد غرها يا سيوده

سيد بغضب ووجهو احمر من قوة الضربه = والله ما رحمك يا بنت ال*******

ضحكة حلا بسخريه وقالت = هه طظ فيك. وقامت حلا بسرعه وخرجت من المخزن فـ اول خروج حلا من المخزن لتنزل برأسها بسرعه عندما بدأ رجال سيد يطلقو عليا الرصاص مثل المطر فوقها فجرت حلا بسرعه وهيا تتفاده الرصاص ورجالة سيد مقصمين نصف بيجرى خلف حلا والنصف الاخر بيجرى خلف غزل وكل واحده فى اتجاه.

~ فى عربية يوسف

يوسف بابتسامه = هه انهارده ريحين نطلب ايد عروسه ل ابننه يا رقيه هه وبـ كدا معدش هيكون لينا غير تقى وعدى وياسين ههههه

رقيه بسعادمه = العيال بتكبر يا يوسف وكل واحد فيهم فى يوم هيبدأ حياه جديد بعيد عن حضننه

تقى بمرح = الله انتو بتتكلمو كدا عادى قصادى كدا لي يا والدى ويا والدتى، هونا مش عجباكم ولا ايه، اخص عليكم جرحتو قلبى الصغنن

يوسف = ههههههههه انتى حبيبتنا يا تقتوقه، انتى اخر العنقوت اللى هتجيبى اجلنا ان شاء الله

ضحكت رقيه ويوسف بشده فقالت تقى بزمجه = بقا كدا يا چو، تكرم يا والدى العزيز، هااااح ليه الكسره بتجيلك من اعز الناس ياربى هكذا

رقيه بهمس ل يوسف = بدأنه فى الدرامه

يوسف بهمس مثلها = مش هنخلص الليلاتى

تقى بنص عين = سمعتكم على فكره، بس تعرفو انا اللى غلطانه، يارتنى كنت ركبت مع ياسين وشادى ومريم فى عربيتهم احسن لي من قلت الكرامه دى

رقيه = بطلى بقا دوشه يا بت، صحيح يا يوسف انت كلمت الواد عدى بقاله كام يوم مش عجبنى وحاسه ان فيه حاجه ومش بيقول

يوسف = ان شاء الله خير يا حببتى، انا هحاول اتكلم معاه شويه يمكن اعرف هوا ماله بظبط

~ وبــعــد وقـــت فى منزل اهل منه. كانت منه تقف فى البلكونه وهيا فى غايت الجمال فى جملها الرقيقه فـ اول ما لقت عربيت يوسف وعربيت ياسين شقيق شادى توقفو امام العماره ابتسمة بسعاده وجرت بسرعه للداخل لتخبط فى امها بالخطأ.

فقالت مرفد والدت منه = اه مالك يا بت ملهوفه كدا

منه بسعاده = اجو يا ماما اجو تحت اهو هيه هيه هيه

بصرامه = ايه اجو اجو اجو اللى يسمعك يقول ان وزير الدخليه بجلالت قادره جاي يطلب ايد معليكى، اتفضلى خشى اوضك ومشفش وشك فى المكان لحد ما انا انديكى، يلاااا

منه بدموع تتلألأ فى اعينها فـ والدها كلعاده كسر فرحتها فقالت بطاعه = حاضر يا بابا

و دخلت منه ل غرفتها فقتربت مرفد من الاب وقالت = براحه شويه على البنت، دى عروسه وفرحانه زى كل العرايس يا فـ.

بعصبيه وهوا ماسكها من زرعها بقوه = انتى تخرصى خالص يا بومه انتى وبطلى لكلك لكلك بدل ما اقطعلك لسانك ده، مافهوم

مرفد بخوف = مافهوم مافهوم خلاص سيب دراعى. ساب زرعها بعـنف فـ رن جرس الباب فجأه فمسحت مرفد دمعها مابين ذهب الاب وجلس على الكرسى وهوا يضع رجل فوق الاخره بغرور فذهبت مرفد وفتحت الباب بابتسامة ترحاب.

= يا اهلآ وسهلآ نورتونا وشرفتونا يا اغلا الغوالى

رقيه بابتسامه = تسلمى يا غاليا

مريم بحب = اذيك يا طنط، امال فين منه

نظرت مرفد للاب اللى متحركش من مكانه وقالت = فى اوضتها يا حببتى وزمنها جيه

يوسف باستغراب = امال فين والد العروسه يا مدام

جت مرفد تتكلم ولاكن منعها صوت الاب وهوا يقوم من مكانه ببرود = اهلآ وسهلآ بيك يا استـ. ، هه سبحانه الله على صدف القدر هه ورجعنا التقينا من تانى يا چو بعد 35 سنه (ونظر ل رقيه بشوق) هه اذيك ياااا غاليا يا مرات هه الغالى. نظره شادى وياسين ومريم وتقى ومرفد ل حديث الاب باستغراب فنظرت رقيه بصدمه شديد ورجعت نظرت ل يوسف اللى تبدلت ملامحه للغضب المكبود والغيره.

فقال يوسف بغيظ = فادى، هونتا ابو.

فادر بخبث = ابو العروسه يابو العريس، صحيح إلا مين العريس فيكم بظبط يا شباب

شادى وهوا مش فاهم حاجه = ايوا انا يا عمى

فادى ببرود = امممممم شاب ما شاء الله زى الورد هه بسس للاسف جيين على الفاضى

نظر الكل بصدمه ل فادى فشعر يوسف بـ ان فادى يريت ينتقم منه فى ابنه فقال بغضب مكتوم = فادى ممكن نتكلم على انفراد

فادى بخبث = طبعآ يا غالى

و مشى فادى نحيد الصالون وجه يوسف يتابعه فمسكته رقيه بسرعه وقالت = بلاش يا يوسف وتعالا نمشى احسن من هنا بالله عليك

يوسف بابتسامه = متخفيش يا حببتى، هما كلمتين وراجع

و شد يوسف اديه من رقيه ومشى فتقدم ياسين من والدته بعدم فهم وقال = ماما فى ايه، انا مش فاهم حاجه

رقيه بخوف = فى مصيبه حلت فوق دمغنا يا ياسين يابنى

~ فى الصالون

فادى ببرود = وعاش لقاق يا چو بعد كل السنين دى، تعرف انى ممكن دلوقتي انتقم منك على كل اللى عملتهولى فيه الماضى

يوسف بغضب = عاوز ايه من ابنى يا فادى

فادى = ولا اي حاجه خالص، كدا كدا ابنك مش فى تفكيرى اصلآ هه وانت عارف كويس يا چو مين اللى فى تفكيرى وفى قلبى من سنين السنين

مسكه يوسف من هدومه وقال = ابعت عن علتى يا فادى احسلك بدل ما أأذيك، وانت جربتنى قبل كددا واخرتك كانت فى السجن يا روح امك، ولا ناسى

فادى بغضب جحيمى = لا مش ناسى يا صحبى، فاكر فاكر كويس اوى كل اللى حصل وعوزك تبدأ تعد يا چو العد التنازلى لحياتك السعيده ههههههههههه

يوسف بصرامه = طب حاول بس يا فادى تقرب من علتى وساعتها متلمش إلا نفسك يا چو

زقه يوسف بغضب وخرج من الغرفه وقال بضيق = رقيه، ياسين، شادى، مريم، تقى، يلا بينا، هنمشى

شادى بصدمه = لي يا بابا

يوسف بصرامه = مافيش ليه قولت يلا يعنى يلا

خرجت منه من غرفتها على صوت الزعيق وقالت بصدمه = هواا فى ايه يا جماعه، حصل ايه يا اونكل يوسف معصب حضرتك كدا

فادى بغضب = منه خشى جوه

منه بتصميم = لا انا لازم اعرف فى ايه، ايه حصل يا شادى ايه اللى حصل يا منه

مريم بصدمه من اللى بيحصل = والله معرفش حاجه يا منه ومش فاهمه حاجه خالص

ياسين = ممكن يا بابا تقولنا فى ايه

فادى بخبث = فى ان معنديشبنات للجواز، وانا عمرى ما هحط ايدى فى ايدك يا يوسف مهما عملت

يوسف بغضب وقف امام فادى وقال = ومين قالك انى اتشرف انى احط ايدى فى ايدك يا احقر مخالق ربنا، ويستحسن تبعت بنتك عن ابنى وبنتى احسلك يا فادى لان ساعتها هنفتح التفاتر القديه والكل يتحاسب

رقيه بسرعه = يوسف يلا يا يوسف وملكش دعوه بيه، ويلا نمشى